Utanç ...

Utanç ... Elif Çağlı

Yırtık kasketinin altında
Gizlerdi bakışlarını
Belki ondan siz
Gözleriyle hiç karşılaşmadınız.

Derin yarıklarla
Çevrili dudakları
Güler miydi, ağlar mıydı
Ayrımına varamazdınız.

Çökük omuzlarıyla geçerdi
Her sabah önünüzden
Kaç kiloydu yükü
Hiç sormamıştınız.

Soğuk bir kış gününde
Duvarın dibinde
O yoksul hamalla
Karşılaştınız!

Ne eski bir palto isteyebilir
Ne sıcak bir aş
Ne de taşınacak bir yük
Bir tek dileği vardı sizden
Bir parça olsun utanç!
1981-83