Serkan Tekin tüm yazılar

Sistemin yarattığı çürümüşlüğün hâkim olduğu atmosferde nefes alamayan emekçi sınıflar dünyanın birçok coğrafyasında yaşam koşullarının iyileşmesi talebiyle meydanları dolduruyor. Kapitalistler bu durumun gayet farkında. Tarihteki benzeri kriz koşullarından edindiği tecrübe ve çeşitlendirdiği silahlarla emekçi sınıfların üzerine hız kesmeden saldırıyor. Bu saldırıların önemli bir bölümü oluşturulmaya çalışılan algılar dünyası üzerinde yürüyor. Bunu buluşların, icatların, yeniliklerin ve hatta yönetim biçimlerinin sınıflar üstü gösterilmesindeki başarısıyla sağlayan kapitalizm, emekçilerin algı yönetiminde önemli bir avantaj sağlıyor. Örneğin YZ’nin kullanımında önemli paradokslar olduğu görülüyor; güya sistem karşıtı kullanımı aslında sistemin parçası olan YZ ürünlerinin ve bunları satan şirketlerin PR çalışması olarak da iş görebiliyor.

The Economist dergisi her yıl olduğu gibi bu yıl da bir özel sayı yayınladı ve ekonomiden siyasete, bilimden iklim ve çevreye çeşitli gelişmeleri analiz ederek, 2023 yılında dünyayı bekleyen gelişmeleri mercek altına alıp kapağına da taşıdı. “The World Ahead 2023” başlıklı bu özel sayıdaki öngörüler kuşkusuz kehanet kabilinden olaylar olmayıp, geçen yıla/yıllara damgasını vurmuş ve önümüzdeki yıla da etkisini belirli yoğunlukta taşıması tahmin edilen olaylar ve gelişmeler. Dergi kapağında, Çin Devlet Başkanı Şi Jinping, Rusya Devlet Başkanı Vladimir Putin, Ukrayna Devlet Başkanı Volodimir Zelensky, ABD Devlet Başkanı Joe Biden, Tayvan Devlet Başkanı Tsai Ing-wen ve İtalya faşist Başbakanı Giorgia Meloni’nin resimlerine ek olarak, nükleer füze sistemleri, savaş makineleri, yeni salgın hastalıklar, uydular, yapay zekâ, enerji ve gıda krizine gönderme yapan fotoğraflar da kullanılmış.

İçinden geçmekte olduğumuz dönemde futbol, yatırım yapılacak bir alan, ülkelerin kozlarını paylaştığı bir arena, kirli ilişkileri örtmeye yarayan paravan ve en önemlisi kitlelerin alıklaştırılmasında kullanılan etkili bir araçtır. Kapitalist sistemin olağanüstü krizlerle sarsıldığı günümüzü düşündüğümüzde, egemenlerin futbol gibi politik araçlara ihtiyacı geçmişe oranla çok daha fazladır.

Toplumsal eşitsizliğin boyutu o dereceye ulaştı ki, çürüyen ve çıkmaza giren kapitalizmin keskinleştirdiği çelişkiler artık gözlerden gizlenemiyor. Bu durum, egemenlerin de paçasını tutuşturuyor. Toplumsal hareketlerden duydukları korku nedeniyle yapılan toplantı ve zirvelerde sözde çözüm önerilerinin ardı arkası kesilmiyor.

Tarih boyunca hiçbir toplumsal yapı kapitalizm kadar doğayı talan edip zarar vermedi. Kapitalizmin tarihsel çıkışsızlığının her alanda yarattığı kriz, doğada da yansımasını buluyor. Kapitalist üretim tarzının neden olduğu doğa tahribatı o denli büyük ve içinden çıkılmaz bir hâl almış durumda ki, küresel düzeyde bir ekolojik kriz yaşanıyor. Burjuva politikacıların ve sermaye sahiplerinin konuşmak dışında bir şey yapmayarak timsah gözyaşları dökmesi, gerçek hiçbir çözüm üretmemesi ekolojik krizi büyütüyor.