Mahir Atılgan tüm yazılar

Gerçek dönüşüm, üretim ve toplumsal yaşamın kolektif olarak yeniden kurulmasına bağlıdır. Yabancılaşmanın ortadan kalkması, ancak insanların üretimi bilinçli ve ortak bir biçimde kontrol ettiği bir toplumsal düzenle mümkündür. Son olarak, “Burjuva düzenin insanlığı uçuruma sürükleyen ideolojik baskılarına boyun eğmek, tefessüh etmiş kapitalist zamanın ruhu önünde teslim olmak, insanın kendini insan yapan toplumsal özünden vazgeçip tamamen yalnızlaşması, zavallılaşması ve kapitalizm karşısında ruhsuz bir köleye dönüşmesinden başka bir anlam ifade edemez. Fakat ne mutlu ki, toplum bütünüyle yozlaşmaya teslim olan unsurlardan oluşmamakta ve insanlık tarihi hiç de «böyle gelmiş böyle gider» ekseninde yol almamaktadır.

Sınıf mücadelesi açısından hafıza, sadece geçmişi anmak değil, bugünkü mücadele için bir dersler ve gelenekler bütünüdür. Haydari Kampı katliamındaki bu yiğitçe duruş, mücadeleye inançlarını yitirmeden düşmana inat dimdik durmanın bir ifadesidir. Bu tutum, bir devrimcinin sadece yaşarken değil, ölüm anı geldiğinde de takınması gereken asil tavrın nasıl bir somutlukta olduğunun da göstergesidir. Bu fotoğrafların ve hikâyelerin, sadece birer “acı hatıra” değil, sömürüsüz bir dünya kurma hedefindeki işçi sınıfı için birer yol gösterici olması çok önemlidir. Gelecekteki baharlar bu direngen tohumlar sayesinde yeşerecektir.

Yıl 2023, Şubatın 5’i bitiyor, 6’sı ise henüz başlamak üzere. O geceyi özel kılan bir durum belki de zemheri kışın hâlâ hükmünü sürdürüyor olmasıydı. Fakat Pazarı işbaşına bağlayan gece milyonlar nasıl bir sabaha uyanacaklarından bihaberdi. Evet, on binlercesi hiç uyanamamıştı. Kimileri erken, kimileri daha geç uykularına dalan insanlar şafak daha sökmeye başlamadan önce muazzam bir sarsıntı, derinlerden gelen müthiş bir uğultuyla beraber gökyüzünde beliren anlık bir aydınlıkla karanlığa hapsolmuştu. Bu coğrafyanın tarihinde pek çok kez tekrarlanan deprem, yine vuku bulmuş ve bu kez milyonların ocağını söndürmüştü. Doğu Anadolu fay hattı boyunca uzanmış şehirlerde sabahın 4:17’si artık bir milattı milyonlar için. Evet, on binlercesi hiç uyanamamıştı.

Teknolojideki ilerlemelerin ve üretim araçlarındaki sıçramalı gelişmenin emek üretkenliğini arttırmasına paralel olarak işçilerden sömürülen artı-değerin de sıçramalı bir şekilde arttığı, bu tür raporlar aracılığıyla çıplak bir şekilde görülüyor. Rapora göre günümüz dünya nüfusunun en üst %10’luk gelir grubunun elde ettiği toplam gelir, geri kalan %90’lık kesimin kazancını aşmakta. Buna karşılık, küresel nüfusun en yoksul yarısı toplam küresel gelirin %10’undan daha azına erişebilmekte. Servet dağılımındaki eşitsizlik ise çok daha derin: En üst %10’luk kesim küresel servetin yaklaşık dörtte üçünü elinde bulundururken, dünya nüfusunun alt yarısının payı yalnızca %2 ile sınırlı kalmaktadır. Tabloya bakıldığında üretimin bolluğu toplumsal refahı genel olarak mümkün kılsa da bu sistemde geniş kesimler kapitalist bölüşümün yol açtığı derin yoksullukla karşı karşıya!