Marksist Tutum tüm yazılar

16 Mart 1978’de, Beyazıt Meydanında faşist saldırılara karşı mücadele eden öğrencilerin Eczacılık Fakültesinden topluca çıkarken üzerlerine atılan bomba, yedisinin ölümüne yol açmıştı. Olaydan kısa bir süre sonra bombayı atanın kim olduğu, bu faşist saldırının nasıl gerçekleştirildiği ve polisin rolü ayrıntılarıyla ortaya çıktı.

12 Martta 2004’te Qamişlo’da Suriye devlet güçlerinin gerçekleştirdikleri katliamda 36 Kürt hayatını kaybetmiş, bine yakını ise yaralanmıştı. Katliamın 5. yılında ölenleri anmak isteyen Kürt öğrenciler, Halep Üniversitesinde 5 dakikalık bir saygı duruşu eylemi yapmak istedi. Ancak Suriye kolluk güçleri eyleme müdahale ederek 30 öğrenciyi gözaltına aldılar.

10 Mart sabahı devletin kolluk güçleri tarafından 6 ilde eş zamanlı olarak, Atılım Gazetesi, ESP büroları, BEKSAV ve çeşitli evlere yapılan baskınlarda yaklaşık 60 sosyalist gözaltına alındı. Polis, baskın yaptığı büro ve evlerde bulduğu her türlü evraka el koydu.

Mimar Sinan Güzel Sanatlar Üniversitesi öğrencileri, okulda faşistlerin artan saldırılarını protesto etmek ve faşistlerin yapacakları “Osmanlı’nın Bilinmeyenleri” adlı semineri teşhir etmek için bir basın açıklaması gerçekleştirdiler. 6 Martta Fındıklı kampüsünden çıkan MSGSÜ öğrencileri Dolmabahçe’de faşistlerin saldırısına maruz kalmıştı. Öğrenciler, faşistlerin “Trabzonsporlular” olarak üniversitede stant açmaya başlamalarının ardından saldırılarını da yoğunlaştırdıklarını ifade ediyorlar.

Dünya Emekçi Kadınlar Günü, Türkiye’nin çeşitli yerlerinde geçtiğimiz yıllara göre daha yüksek bir katılımla kutlanırken, İstanbul’da, son yıllarda yaşanan tartışma ve ayrışmaların devamı olarak aynı alanda iki ayrı miting düzenlendi. 8 Mart’ın sınıfsal içeriğinden arındırılarak “kadınlar günü”ne dönüştürülmesi ve erkeklerin miting alanına alınıp alınmaması konusundaki tartışma, artık kanıksanan bir ayrışmaya yol açmış bulunuyor. Bu bölünmüşlük, işçi sınıfı hareketinin bir parçası olarak bir emekçi kadın mücadelesinin yükseltilmesi bakımından elbette önemli bir zaaf teşkil ediyor.

Cumartesi Anneleri 206. kez bir araya gelip yaptıkları oturma eylemiyle, gözaltında kaybedilen eşlerinin, çocuklarının ve yakınlarının akıbetini sordular. Cumartesi Anneleri, “Failleri Belli, Kayıplar Nerede” pankartı açarak eylemlerine başladılar. Ellerinde yakınlarına ait fotoğraflarla Galatasaray Lisesi önünde toplanan Cumartesi Anneleri, 1992 yılının 20 Temmuzunda evinden çıktıktan sonra bir daha kendisinden haber alınamayan 4 çocuk babası Hasan Gülünay’ın faillerinin yargılanmasını istediler.

19 Ocak 2007’de kontrgerillanın organize ettiği bir suikasta kurban giden Hrant Dink, katledilişinin ikinci yıldönümünde Şişli’de bulunan Agos gazetesi önünde binlerce kişinin katıldığı bir törenle anıldı. Agos binası önünde düzenlenen anmaya katılan binlerce kişi, “Hepimiz Hrant’ız, Hepimiz Ermeniyiz”, “Katil Devlet Hesap Verecek”, “Yaşasın Halkların Kardeşliği”, “Biji Bıratiya Gelan!” gibi sloganlar attı. Türkçe, İngilizce, Kürtçe ve Ermenice “Hrant İçin, Adalet İçin!” yazılı dövizler taşındı.

İsrail’in Gazze’de sürdürdüğü katliam dünya halkları tarafından günlerdir protesto ediliyor. Düzenlenen gösterilerde İsrail ve ABD emperyalizmi lanetleniyor. Pek çok ülkenin egemenleri İsrail’i kınamak bir yana açıkça Hamas’ı suçluyor. Bir kısmı ise, kendi halklarına karşı İsrail’i protesto eden ikiyüzlü açıklamalar yaparken, gerçekte İsrail’e yaptırım uygulamaya dönük hiçbir ciddi adım atmıyor.

İsrail’in Gazze’ye saldırısı Levent’teki İsrail Konsolosluğu önünde yapılan eylemle protesto edildi. Metro girişinde buluşan sosyalist gruplar, pankart, flama ve dövizler eşliğinde konsolosluk önüne kadar bir yürüyüş gerçekleştirdiler. Eylemde, İsrail saldırılarında katledilen Filistinlilerin görüntülerinin yer aldığı fotoğraflar taşındı.

7 Ocak Çarşamba günü Türk-İş İstanbul Şubeler Platformu tarafından düzenlenen eyleme, Türk-İş’e bağlı sendikalar, Herkese Sağlık Güvenli Gelecek Platformu, DİSK ve KESK’e bağlı sendikalar da katıldı. Krizin faturasının emekçilere çıkartılmasına hayır demek ve İsrail’in Gazze’de giriştiği katliamı protesto etmek için yapılan eylemde, ağırlıklı olarak İsrail saldırısını protesto eden sloganlar atıldı.

Taksim Tramvay Durağı’nda bir araya gelen HSGG Platformu bileşenleri, gerçekleştirdikleri eylemle İsrail’in Gazze’ye yönelik saldırısını protesto etti. Eyleme platform bileşenlerinin yanı sıra Filistin Halk Kurtuluş Cephesi de dövizleriyle katıldı. HSGG Platformu imzalı “Filistin’deki vahşet insanlık suçudur! İsrail ile bütün anlaşmalar iptal edilsin!” pankartının yanı sıra taşınan dövizlerde şu slogan ve talepler yer aldı: “Filistin Halkı Kazanacak!”, “Thawra Hatten Nasr! (Zafere Kadar Devrim!)”, “Katil İsrail Ortadoğu’dan Defol!”, “Siyonist İsrail Filistin’den Defol!”, “Katil İsrail İşbirlikçi AKP!”, “Filistin Halkı Yalnız Değildir!”, “İsyan, Serhildan, İntifada!”, “Her Yer Gazze Hepimiz Filistinliyiz!”

Katil İsrail devleti yeni yıl kutlamasını Filistinlilerin kanını içerek yaptı. On yıllardır süren katliamlar serisine bir yenisini eklediği Gazze saldırıyla yüzlerce Filistinlinin (resmi rakamlara göre 500’den fazla, gayri resmi bilgilere göre 1000’den fazla) canına kıydı, binlercesini de yaralı ve sakat bıraktı. Sözde Hamas’ın roket saldırılarına karşı savunma amacıyla yaptığı bu saldırıda, İsrail, kadın, yaşlı, çoluk çocuk dinlemeden Gazze’nin sivil nüfusunu açıkça hedef aldı. Evler, hastaneler, okullar, camiler her türlü sivil yerleşim alanı bu hayasız saldırıdan nasibini aldı.

Kızıl Bayrak gazetesi bir aylık süreyle kapatıldı. Burjuva devlet sosyalist basına gözdağı vererek egemenlerin yalanlarının emekçilere teşhir edilmesinin önüne geçmek gayesindedir. Egemenler bugüne kadar olduğu gibi bundan sonra da benzeri saldırıları yapmaktan geri durmayacaklardır. Hele ki kriz nedeniyle köşeye sıkıştıkça daha da saldırganlaşacaklardır. Patronlar sınıfına ve onların düzenlerine halel gelmemesi için, düzenin bekçileri gözlerini dört açmış etrafı kolluyorlar. İşsizler ordusunun her geçen gün büyüyen öfkesinin mücadeleye dönüşmesi ihtimali onların rüyalarını kaçırıyor.

DTP İstanbul il binası önünde bir araya gelen siyasi partiler ve işçi ve emek örgütleri, yaptıkları ortak basın açıklamasında, Kürt halkı ve DTP yöneticileri üzerindeki baskı ve şiddeti kınayıp, tutuklanan yöneticilerin derhal serbest bırakılmasını talep ettiler.

Ekonomik kriz her geçen gün etki alanını yaygınlaştırıp daha da derinleşirken, burjuva medya günün 24 saati, borsadaki düşüşten, doların fırlamasından, yüz milyarlarca dolarlık kurtarma paketlerinden söz ederek krizin vurduğu tekeller için sızlanıyor. Bankalar patır patır batıyormuş, otomobil tekelleri çok zor durumdaymış, bunları kurtarmak için devlet elini taşın altına sokmalıymış!

Bundan böyle Fransa’da 13 yaşından itibaren herkes, düzeni bozabileceği gerekçesiyle fişlenecek. Başbakana bağlı Karşı-Casusluk Biriminin (DST) ve Emniyet İstihbarat Örgütünün (RP) tek çatı altında birleştirilmesini öngören düzenlemeyle beraber, “kamu düzenini bozabilecek”, “parti ve derneklerde görevli”, “yaşları 13’ün üzerinde olan” herkese ait özel bilgiler, siyasi görüşleri, sosyal çevresi ve cinsel tercihlerine varıncaya dek kayıt altına alınacak.

DTP’nin kapatılması davası karşısında ortak tutum sergileyen çeşitli siyasal parti, çevre ve dernekler, 15 Eylülde DTP İstanbul İl Merkezinde ortak bir basın açıklaması gerçekleştirdiler.

İran, ABD emperyalizmiyle süregiden çekişmeleriyle, nükleer silah geliştirme çalışmalarıyla ve şeriat rejimi üzerine yapılan tartışmalarla gündeme geliyor. Geçtiğimiz haftalarda Ahmedinecad Türkiye ziyareti vesilesiyle medyanın gündemini magazinel bir tarzda işgal etti. Elbette burjuva medyada, bölgenin güçlü kapitalist ülkelerinden biri olan İran’da patronların ve mollaların baskı ve sömürü düzeninin sadece kadınlara değil, işçilere, emekçilere ve Kürtlere de tam bir cehennem hayatı yaşattığından söz edilmedi. İran’dan derlediğimiz birkaç haber, sadece “şeriat” denilerek sınıfsal özü gözlerden uzak tutulan rejimin sınıfsal niteliğini apaçık sergiliyor.

İşçi emekçi kitleler 1 Eylüllerde barış talepleriyle alanları doldurmayı sürdürürken, emperyalist güçler geçmişte olduğu gibi bugün de tüm dünya halklarına acıyı, savaşı yaşatmaya devam ediyorlar. Ve bildiğimiz tek bir şey var. Kapitalist sistem yıkılmadıkça dünyaya barış değil, emperyalist çıkar savaşları hâkim olmaya devam edecek!

Yüreği işçiden emekçiden yana olanlara yapılan her saldırı, emekçileri hedef alan her katliam, aynı akıbete uğruyor. Failler düzen güçleri tarafından korunup kollanıyor. Şurası çok açık ki, Sivas’ta yakılan canların hesabını, burjuva düzen güçleri değil, ancak örgütlü işçi ve emekçi kitleler sorabilir.