Meral İnci tüm yazılar

Burjuvazi faşizm koşullarında doğayı, insan emeğini kanun kural tanımadan sömürebildiği zaman iyice azgınlaşır. Tıpkı bugün Türkiye’de olduğu gibi. İnsan kılığına girmiş sermayenin karakterinde ne bugünü düşünmek vardır ne de yarını. Fakat emekçi sınıflar nefes almak, doymak, kaygısız yaşamak için kapitalizmin yaşam alanlarına verdiği zarara engel olmak zorundalar. Doğa katliamı kapitalizm yıkılmadan bitmez, kapitalizm ise işçi sınıfı onu yıkmaya yönelmeden yıkılmaz. Kurdun kuşun, börtü böceğin, ağacın çimenin, yeni doğmuş bebekten 80 yaşındaki teyzenin hakkını almak için kapitalizme karşı devrimci işçi sınıfı mücadelesini büyütelim.

Siyasi iktidarın her alanda yarattığı yıkımı şiddetlendireceği ve işçilerin haklarına daha da saldıracağı, baskı ve zorbalığı daha da arttıracağı bir döneme giriyoruz. Bu saldırıların yoksulluk kadar iş kazalarının ve işçi ölümlerinin artmasıyla da sonuçlanacağı ortadadır. İşçi ölümlerini durdurmanın tek yolu, “iş kazaları kaderdir, fıtrattır, işçinin dikkatsizliğinin sonucudur” algısını ortadan kaldırmak ve işçilerin örgütlü gücü aracılığıyla yaşam hakkı üzerinde söz sahibi olmasını sağlamaktır. Sendikalar kendiliğinden işçi sınıfının mücadele örgütleri olmazlar.

Deprem bir kez daha ve bu sefer acıları çok daha ve artık katlanılmaz hale getirerek göstermiştir ki kapitalizm insanlığa felâketten başka bir şey sunamaz. Bu düzen her gün yarattığı felâketlerle insanları ölüme ve acıya boğuyor. Emperyalist savaşa ve kapitalizme karşı enternasyonal mücadeleyi büyütmenin emekçiler için yaşamsal önemde olduğu bir kez daha görülüyor. Dünya emekçi sınıfları her defasında daha beterini yaşıyor. Öte yandan deprem kapitalizmin felâket üretmekte sınır tanımadığını gösterdiği gibi dünya emekçilerinin sınır tanımadan nasıl da birbirinin yardımına koştuğunu da gösterdi.

Deprem bölgesindeki TOKİ konutlarının yıkılmadığı haberi bir başarı öyküsü olarak çarşaf çarşaf yayınlandı yandaş medyada. Zaten olması gereken bir şeyi başarı gibi göstererek onca rezilliğin ne kadarını örtebilecekleri ayrı bir mevzu olarak dursun. Madem bu kadar sağlam TOKİ konutları var, o zaman boş olanlarına acilen depremden evleri zarar görmüş emekçiler bedelsiz olarak yerleştirilmelidir. Bunların dışında bugün Türkiye’de 2 milyona yakın boş konut var. İktidarın kamu kaynaklarını peşkeş çekerek semirttiği müteahhitlerin elindeki boş konutlara depremzedeler ücretsiz yerleştirilmelidir.

2022 yılının hemen başında, yükselen enflasyon ve artan hayat pahalılığı karşısında Türkiye genelinde bir yandan protesto eylemleri yükselirken bir yandan da çeşitli işkollarında ve fabrikalarda ücret artışı talebiyle iş bırakma eylemleri yaşandı. Bunların içinde en yaygın olanı ve ses getireni çeşitli lojistik ve kargo şirketlerine yayılan eylemlerdi.

Mahsa’nın ölüm haberi yoksulluğa, yolsuzluklara, baskı rejimine karşı zaten öfkesi hiç durulmamış İranlı emekçileri tekrar sokaklara döktü. Başta kadınlar olmak üzere İranlı emekçiler 100’den fazla kente yayılan eylemlerle baskıcı rejimi protesto ediyorlar. Kadını erkeğiyle sokaklara dökülen halk “Hamaney’e Ölüm”, “Diktatöre Ölüm”, “Korkmayın, Hep Birlikteyiz”, “Top, Tank, Çatapat, Molla Defolmalı”, “Kız Kardeşimi Öldüreni Öldüreceğim” sloganlarını haykırıyor. Kadınlar bir yas sembolü olarak ama aynı zamanda öfkelerini de anlatmak için saçlarını kesiyor, başörtülerini gösteriler sırasında yakılan ateşe atıp etrafında dans ediyorlar. Kitleler bazı kentlerde devlet dairelerindeki Humeyni ve Hamaney posterlerini indiriyorlar.

İklim krizinin temel nedenlerinden birini kömür, petrol, doğalgaz gibi fosil yakıtlar oluşturuyor. “Sanayi devrimiyle birlikte başta kömür olmak üzere fosil yakıtların kullanımının fütursuzca artması, atmosferdeki sera gazlarının oranını da aynı derecede arttırdı.

Savaş denince aklımıza bombardıman uçaklarıyla yerle bir edilmiş şehirler, yanmış, yıkılmış binalar, ölü insan bedenleri, göç yollarında hayata tutunmaya çalışan insanlar geliyor. Fakat savaş bu ilk ve en belirgin tahribatın ötesinde de bir yıkıma yol açıyor. Savaşlarda kullanılan silahların sebep olduğu toksik atıkların toprakta, suda, insan bedeninde yol açtığı tahribat ve yıkım hem savaşın yaşandığı coğrafyanın ötesine hem de uzun yıllara yayılıyor.

Katliamın 7. yılında 33 sosyalist karanfili anmak, Suruç davası sürecinde yaşanan adaletsizliği anlatmak ve katliamın hesabının sorulacağını haykırmak için Temmuz ayı başından bu yana çeşitli illerde eylem ve etkinlikler yapılıyor. 20 Temmuz 2022 günü ise ölenlerin mezarları başında anmalar ve başta katliamın yaşandığı Suruç olmak üzere, İstanbul, Ankara, İzmir ve pek çok ilde basın açıklamaları yapıldı.

Amerikan Zirvesi ya da başka onlarca zirve ve toplantıdan emperyalist devletlerin tek muradı kendi çıkarlarını baki kılmaktır. Latin Amerika’da da olan, ulusal ve uluslararası sermayenin çıkarları temelinde emekçilerin yaşamlarının cehenneme çevrilmesidir.

Türkiye’de burjuva medya, 11 Mayısta Filistin’de İsrail askerleri tarafından öldürülen gazeteci Şirin Ebu Akile’nin cenazesine İsrail polisinin saldırısını kınarken, aynı gün Almanya’da kanserden ölen Barış Grubu üyesi Kürt siyasetçi Aysel Doğan’ın cenazesine Türkiye polisinin yaptığı saldırıyı görmedi bile.

Macaristan’da 2010 yılından beri iktidarda olan Viktor Orban ve partisi Fidesz, 3 Nisanda yapılan seçimlerde yüzde 53 gibi bir çoğunlukla parlamentodaki 199 sandalyenin135’ini kazanarak yeniden iktidar oldu. Seçimler Orban’ın ezici zaferi olarak yorumlandı.

Emperyalistlerin tüm çabalarına karşın göçmen düşmanlığına karşı Avrupa şehirlerinden emekçilerin sesleri yükseliyor. Batılı egemenler tüm riyakârlıklarıyla Rus düşmanlığı yaratmaya çalışırken en büyük savaş karşıtı eylemler Rus emekçiler tarafından yapılıyor.

Bilgisayar teknolojilerinin ve internet uygulamalarının gelişip yaygınlaşması, özellikle son 10 yılda temel ihtiyaçların bile online olarak karşılanması eğilimini giderek arttırdı. Pandemiyle birlikte ortaya çıkan koşullar ise bunu daha önce görülmedik düzeyde çeşitlendirip yaygınlaştırdı. Kapitalist sistemin işçileri daha fazla sömürme yöntemlerinden olan esnek çalıştırmanın yeni bir biçimi olarak “freelance” işler ve bunun bir çeşidi olan “esnaf kurye” diye adlandırılan sömürü biçimi bu dönemde daha gözle görünür hale geldi.

Agos Gazetesi Genel Yayın Yönetmeni Hrant Dink 19 Ocak 2007’de devletin denetimindeki faşist güçler tarafından organize edilen bir operasyonla katledildi. Hrant Dink’in planlı bir şekilde hedef gösterilmesinden katledilmesine, katillerin yakalanmasından yargılanma sürecine kadar tüm yaşananlar devletin katliamcı geleneğinin nasıl işlediğinin kanıtlarıyla dolu.

Kapitalist sistemde sınıf ayrımlarını göz ardı ederek soyut bir “insan hakları” tanımlaması yapmak doğru değildir. Üretim araçlarının özel mülkiyetine dayanan kapitalist sistemde insan haklarına ilişkin sarf edilen şaşaalı sözlerin arkasında tek bir gerçek var: Kapitalistlerin özel mülkiyet ve sömürü hakkını korumak! İnsanların sınıf, renk, dil, milliyet, cinsiyet, meslek, yetenek ayrımı gözetmeden eşit haklara sahip olması, yani gerçek eşitlik ve özgürlük ancak sınıfsız bir toplumda mümkündür.

Burjuvazi göstermelik konferanslarla, hiçbir ciddiyeti ve yaptırımı olmayan anlaşmalarla vb. bir şey yaparmış gibi görünerek ekolojik krizdeki sorumluluğunu sırtından atmaya çalışıyor. Bu konferanslar silsilesinden biri de Birleşmiş Milletler İklim Değişikliği Konferansı (COP). Bu kapsamdaki toplantıların yirmi altıncısı, yani COP26, 31 Ekim-12 Kasım tarihleri arasında İskoçya’nın Glasgow kentinde yapıldı. Bu konferansta da tıpkı daha önceki benzerlerinde olduğu gibi, kapitalizmin egemenlerinin ekolojik kriz karşısında havanda su dövmek dışında hiçbir şey yapmadıkları ve yapamayacakları görülmüş oldu.

Emekçilerin her ay zamlanan fatura zulmü karşısında öfkesi gün geçtikçe büyüyor. Ekstra bir tüketim yapılmadığı, aksine mümkün olduğunca iktisatlı kullanılmaya çalışıldığı halde, faturaların her ay bir önceki ayı aratacak tutarda gelmesi zaten zor olan yaşamı daha da zorlaştırıyor. Gıda fiyatları almış başını gitmiş, kiralar çok yüksek… Bütün bunların yanına, kışın doğalgazın eklenmesiyle neredeyse bir kira bedelini aşan fatura tutarları eklenince iş iyice içinden çıkılmaz bir duruma dönüşüyor.

BM Genel Sekreteri Guterres, “milyonlar açken milyarderler zevkine uzaya gidiyor” demiş. BM genel kurulu için ABD’ye giden Erdoğan ise kapağında yazar olarak kendi ismi olan “Daha Adil Bir Dünya Mümkün” kitabını yanında götürmüş ve hızlı bir PR çalışması yapılmış kitap için. Çelişkilerin ve çürümenin alabildiğine yoğunlaştığı bir çağdan geçtiğimizin yeni kanıtları bunlar.

Batı Afrika ülkesi Nijerya’da Ocak ayından bu yana 58 bin 698 kişi koleraya yakalandı. 2 bine yakın kişi hayatını kaybetti. Uzay çağı denilen 21. yüzyılda, insanoğlunun elinde bütün hastalıklara çözüm bulacak, en ileri teknolojide yapılaşmayı sağlayacak imkânlar varken, insanlar temel sebebi temiz suya ulaşamamak olan bir hastalıktan ölüyor. Son günlerde, Nijerya’da yaşanan salgın nedeniyle gündem olsa da dünyada her yıl 3 milyon insan koleraya yakalanıyor ve 100 bine yakın insan bu hastalıktan ölüyor.